به گزارش سرویس ورزش پایگاه خبری ساعدنیوز، یکی از خادمین حرم امام رضا (ع) میگوید: آخرین باری که تختی به مشهد آمد از خادمین حرم خواهش کرد پس از خلوت شدن حرم به او اجازه دهند چند دقیقه درحرم باشد. مسئولان با درخواست تختی موافقت کردند و آن شب شاهد صحنه ای بودم که واقعا مرا متأثر کرد. مرحوم تختی تنها وارد حرم شد و حدود 15 دقیقه کنار ضریح به راز و نیاز پرداخت. چراغ های حرم خاموش بود و من گوشه ای منتظر بودم که تختی کارش تمام شود و در را ببندم. آن مرحوم در حالیکه دو دست خود را محکم به پنجره ضریح داشت و صورتش را به آن چسبانده بود به شدت میگریست، ناله میکرد و میگفت: یا امام رضا ، من ، غلامرضا، غلام تو هستم. هر چه دارم از تو دارم، کمکم کن. درمانده شدم تا حالا آبروی مرا حفظ کردی نگذار در میان مردم بی آبرو شوم. به من روحیه و توان بده تا بتوانم همیشه در خدمت مردم باشم. تو خیلی چیزها به من دادی. باز هم به کمکت نیاز دارم، ناامیدم نکن.
غلامرضا تختی در جنوب تهران محله خانیآباد به دنیا آمد. «رجب خان» (پدر تختی) متولد سال 1275 محلهٔ دروازه غار تهران و مادرش از خانوادهٔ سنتی تهران بود.با تبدیل شدن وی به یک «قهرمان ملی»، گاه داستانهایی دربارهٔ او گفته میشود که لزوماً صحت تاریخی ندارند. در ایران از تختی به عنوان «جهانپهلوان» یاد میشود.پهلوان نامدار ورزش ایران پس از چندین سال از مرگش هنوز برای خیلی ها ارزشمند است و هوادارن زیادی دارد.
برای پیگیری اخبار ورزشی اینجا کلیک کنید.