به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدیوی ماندگار، شاهد یکی از شورانگیزترین لحظات موسیقی اصیل ایرانی هستیم؛ جایی که خسرو آواز ایران، غزل معروف «بیهمگان بهسر شود، بیتو بهسر نمیشود» از حضرت مولانا را با آن تحریرهای بینقص و دم مسیحاییاش جان میبخشد. در این اجرا، استاد شجریان با تسلطی مثالزدنی بر گوشههای آواز، چنان با احساس و قدرت اشعار را ادا میکند که مخاطب را از فضای مادی جدا کرده و به عمق عرفان مولانا میبرد. هماهنگی نوازندگان برجسته در کنار چهره آرام و متین استاد در حین اجرای این تصنیف، قابهایی فراموشنشدنی ساخته است که تماشای دوباره آن، داغ فقدان این هنرمند بزرگ را تازه و یادش را در دلها زنده میکند.
این ویدیو فراتر از یک اجرای موسیقی ساده، تجلی پیوند عمیق میان شعر کلاسیک و موسیقی ردیفی است. شجریان در این اثر با درک درست از مفهوم «فراق و وصال» در اندیشه مولوی، فراز و فرودهای آوازی را دقیقاً بر اساس بار معنایی کلمات تنظیم کرده است. استفاده هوشمندانه از تحریرهای چکشی در لحظات اوج و سکوتهای بهموقع، حالتی مراقبهگونه به اثر بخشیده که باعث میشود شنونده حتی پس از دههها، باز هم با آن ارتباط حسی برقرار کند. این اجرا ثابت میکند که چرا صدای او را "صدای معیار" در فرهنگ ما میدانند؛ صدایی که توانست غزل دشوار مولانا را به پلی میان نسلها تبدیل کند و استانداردی نوین در تصنیفخوانی پدید آورد.
