به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این تصویر سیاهوسفید و قدیمی، نوجوانی را میبینیم که با تمرکزی ستودنی پشت سهپایه نقاشی نشسته است. او در یک فضای آموزشی ساده، در حالی که پیراهنی روشن و شلواری تیره بر تن دارد، با دستانی کشیده و نگاهی نافذ به بوم پیش روی خود خیره شده است. این لحظه، ثبتکنندهی جرقههای اولیه استعدادی است که بعدها نهتنها در دنیای رنگها، بلکه در سپهر ادبیات ایران نیز خوش درخشید. آرامش عجیبی که در چهره او دیده میشود، خبر از روحی جستجوگر میدهد که قرار است "صدای پای آب" را برای یک ملت زمزمه کند.
این عکس متعلق به دوران نوجوانی سهراب سپهری، شاعر و نقاش پرآوازه کاشانی است که در کلاس نقاشیاش به تصویر کشیده شده است. سهراب که بعدها با سبک منحصربهفرد "ذن" در نقاشی و اشعار نوستالژیکش به چهرهای جهانی بدل شد، در اینجا در خالصترین حالت ممکن دیده میشود؛ زمانی که هنوز شهرت به سراغش نیامده بود و تنها دغدغهاش ترکیب رنگها روی بوم کوچک کلاس بود. تماشای خطوط چهره او در این سن، پیوند عمیقی میان سادگیِ اشعارش و ریشههای هنری او در دوران نوجوانی برقرار میکند و نشان میدهد که هنر، از همان ابتدا در بندبند وجود او ریشه داشته است.
ساعدنیوز در فضای مجازی
