به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، وقتی کسی به ما آسیب زده، خیانت کرده یا اذیتمان کرده، طبیعی است که ذهن ما مدام به او فکر کند، کینه نگه دارد یا منتظر توضیح و عذرخواهی باشد؛ اما همین فکر کردن مداوم، در واقع قدرت را به او میدهد. او توضیح میدهد که این افراد دیگر نباید فضای ذهنی ما را اشغال کنند، چون با این کار، ما ناخواسته به آنها اجازه میدهیم حتی پس از پایان رابطه یا اتفاق، همچنان ما را کنترل کنند و آرامشمان را بگیرند.
او پیشنهاد میکند که برای رهایی، باید آگاهانه تصمیم بگیریم و به خودمان قول بدهیم که دیگر اجازه ندهیم رفتار بد دیگران، امروز و آیندهمان را تحت تأثیر قرار دهد. این یعنی قطع ارتباط ذهنی؛ نه اینکه حتماً کینه را فراموش کنیم، بلکه دیگر انرژی و تمرکزمان را صرف آنها نکنیم. دکتر انوشه میگوید عبور کردن از این مرحله، بخشی از رشد فردی است و وقتی این کار را انجام میدهیم، قدرت واقعی به دست خودمان برمیگردد و زندگیمان را خودمان اداره میکنیم، نه کسانی که لیاقت حضور در آن را ندارند.
در نهایت، پیام اصلی این است که قدرت واقعی در رها کردن است، نه در انتقام یا اثبات خود به آن آدمها. وقتی دیگر به بدیهای گذشته اجازه نمیدهیم بر ما حاکم باشند، فضای درونیمان برای چیزهای بهتر، آرامش بیشتر و روابط سالمتر باز میشود. دکتر انوشه این را یک انتخاب روزانه میداند: انتخاب کنیم که چه کسی یا چه چیزی بر ما قدرت داشته باشد، و هوشمندانه انتخاب کنیم که این قدرت فقط در دست خودمان و ارزشهایمان باشد.
