علائم و درمان بیماری تریکودینا در ماهی ها

  یکشنبه، 20 شهریور 1401   زمان مطالعه 2 دقیقه
علائم و درمان بیماری تریکودینا در ماهی ها
یکی از بیماری های انگلی ماهی ها بیماری تریکودینوزیس است که برخی از گونه های تریکودینه در ایجاد این بیماری نقش دارند. ما در این مطلب  تریکودینا در ماهی ها را بررسی می کنیم.

تریکودینا یکی از سرده های آغازیان مژک دار است. این جاندار به شکل همسفره ای زندگی کرده یا انگل جانوران دریازی است. ویژگی اصلی تریکودینا ها وجود خارهای اتصال دهنده است. این خارها به تریکودینا اجازه ی اتصال به سطوح مختلف از جمله بافت ماهی ها را می دهد.

مورفولوژی Trichodina

اغلب به شکل دیسک مانند یا کروی دیده می شوند. سیتوزوم (دهان سلولی) به سمت دورتر از میزبان قرار می گیرد. این سطح از سلول تریکودینا سطح دهانی نامیده می شود. سطح دیگر تریکودینا محکم به میزبان متصل می شود. یک ردیف مژک مارپیچی وجود دارد که به سیتوزوم یا همان دهان سلولی منتهی می شود و در لبه ی نیم دایره نیز ردیف هایی از مژک ها وجود دارند. این مژک های حاشیه ای مسئول حرکت تریکودینا و همچنین ایجاد نیروی مکش برای اتصال به سطح هستند.در گروه تاکسونومیک تریکودینا ها شکل و آرایش مژک ها و اسکلت سلولی یکی از موارد گروه بندی به شمار می رود. این الگو ها اغلب با میکروسکوپ ها و تحت رنگ آمیزی اختصاصی نقره نیترات انجام می شود. این نوع رنگ آمیزی باعث سیاه دیده شدن سیتوپلاسم شده ولی زوائد اسکلت سلولی سفید رنگ باقی می مانند.

علائم انگل تریکودینا در آکواریم

بیشتر تریکودینا ها هم سفره هستند به این معنی که وجود آن ها بر روی بدن ماهی آسیبی به ماهی وارد نمی کند و آن ها فقط از ماهی به عنوان یک سطح اتصال استفاده می کنند و غذایشان از باکتری ها تامین می شود. ولی برخی از گونه ها می توانند باعث ایجاد بیماری هایی شود.بیشتر ترکودینا های بیماری زا سلول هایی هستند که در مناطق فاقد باکتری بدن مثل بخش های داخلی بدن از جمله دستگاه ادراری تناسلی زندگی می کنند و ممکن است سبب پریدن ماهی به خارج از آب و یا موجب ترشح موکوس از پوست و آبشش شود.

 ترکودینا‌ ( Tricodina ) در ماهی

درمان بیماری ترکودینا ( Tricodina ) در ماهی آکواریم

تریکودینه ها با یکبار بکارگیری از یک درمان مناسب به آسانی از بین می روند. در صورتی که کیفیت آب بهبود یابد، ماهی ها اغلب به طور خود به خود بهبود می یابند.برخی از گونه های تریکودینه می توانند هم ماهی های دریایی و هم آب شیرین را بیمار کنند، اما تقریباً همه ی گونه های بیماری زای رایج به یکی از محیط های آب شیرین یا آب شور محدود شده اند.

  1. حمام فرمالین
  2. غوطه وری طولانی مدت با فرمالین
  3. غوطه وری طولانی مدت با پتاسیم پرمنگنات
  4. حمام با اسید استیک (برای ماهی های آب شیرین)
  5. حمام نمک (برای ماهی های آب شیرین)
  6. حمام آب شیرین (برای ماهی های دریایی)
  7. غوطه وری طولانی مدت با مس

دیدگاه ها

  دیدگاه ها
نظر خود را به اشتراک بگذارید
آخرین ویدیو ها