به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، تصویر بنیامین نتانیاهو با لباس نظامی در مراسم فارغالتحصیلی ارتش اسرائیل در سال 1976، سندی از پیشینه حضور او در ساختار نظامی آن دوره است. استفاده از این نوع نمادها و پوشیدن لباس فرم در طول دههها، همواره بخشی از استراتژی تقویت جایگاه سیاسی از طریق پیوند با نهادهای امنیتی بوده است؛ رویکردی که تلاش میکند مشروعیت سیاسی را با ابزارهای قدرت سخت گره بزند.
با این حال، وقتی به پیامدهای این نگاه نظامیگرایانه و تداومِ تقابلهای مسلحانه در دهههای پس از آن مینگریم، این تصاویر بار معنایی متفاوتی مییابند. در واقع، بسیاری از ناظران و منتقدان بر این باورند که ای کاش مسیر تاریخ به گونهای دیگر رقم میخورد و دیپلماسی و گفتگو جایگزینِ مشیِ نظامی میشد. شاید بتوان گفت کاش چنین رویکردهایی هرگز به نهادینه شدنِ تقابلهای مداوم منجر نمیگشت تا جهان امروز ناچار به مشاهده این حجم از رنج، آوارگی و خونریزی نباشد. این تصویر، فارغ از جنبه تاریخیاش، یادآورِ هزینههای سنگین انسانی است که سیاستهای مبتنی بر خشونت بر منطقه تحمیل کرده است.
