به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، «الشرق الاوسط» در مقالهای تحلیلی به بررسی ابعاد گسترده سوءقصد اخیر به دونالد ترامپ پرداخته و رخنههای امنیتی در ضیافت خبرنگاران کاخ سفید را واکاوی کرده است. این نوشتار با نگاهی به فضای ملتهب سیاسی آمریکا، به تشریح اتهامات متقابل احزاب پیرامون تشدید گفتمان نفرت و بهرهبرداری از این حادثه برای پیشبرد پروژههای جنجالی در واشینگتن میپردازد. مشروح این مقاله تحلیلی را در ادامه میخوانید:
هدف قرار گرفتن دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای سومین بار در جریان ضیافت شام خبرنگاران کاخ سفید، پرسشهای جدی را درباره خلأهای امنیتی برانگیخت. این حادثه همچنین راه را برای تشدید اتهامات میان دو حزب بر سر ترویج گفتمان نفرت و تحریک به خشونت سیاسی، آن هم در فضای ملتهب داخلی آمریکا، گشود. «گزارش واشینگتن» — که حاصل همکاری «الشرق الاوسط» و «الشرق» است — در این مطلب به واکاوی ناکامیهای امنیتی این حادثه، ریشههای خشونت کلامی و پیوند این پرونده با اصرار ترامپ برای ساخت یک تالار تشریفات در داخل کاخ سفید میپردازد.

پس از تیراندازی در هتل «هیلتون»، رئیسجمهور آمریکا با لحنی آشتیجویانه از دموکراتها، مستقلها و جمهوریخواهان خواست اختلافات خود را مسالمتآمیز حل کنند. اما این زبانِ وحدت کمتر از 24 ساعت دوام آورد و جای خود را به اتهامزنیهای تند میان دو رقیب سنتی داد.
«ساراکشی رای»، نایبرئیس تحریریه روزنامه «د هیل»، معتقد است خویشتنداری اولیه ترامپ در سخنرانی پس از حادثه، واکنشی غیرمعمول و ناشی از شوکِ تجربه مشترکی بود که او و خبرنگاران در آن لحظه پشت سر گذاشتند؛ تجربهای که باعث شد او برای مدتی کوتاه، «رئیسجمهورانه» رفتار کند. وی میافزاید: «ترامپ حتی اصرار داشت در مراسم بماند و برنامه ادامه یابد، اما سرویس مخفی او را مجبور به ترک صحنه کرد.» ترامپ بعدها جزئیات منتشرنشدهای از هویت ضارب و دقایق حادثه را در حساب «تروث سوشیال» خود فاش کرد.
«کیت واجیزیک»، از مقامات سابق سرویس مخفی، با اشاره به اینکه ترامپ بیش از هر رئیسجمهوری در تاریخ آمریکا هدف سوءقصد قرار گرفته، دلیل این وضعیت را ترکیبی از فوران گفتمان نفرت در شبکههای اجتماعی و شخصیت جنجالی او میداند. او هشدار داد که حضور رئیسجمهور در چنین اماکن عمومی، فرصت را برای افرادی نظیر «کول توماس آلن» (ضارب) فراهم میکند تا از کوچکترین حفرههای امنیتی برای عملیات خود استفاده کنند.
در این میان، «لوک بومگارتنر»، پژوهشگر برنامه افراطگرایی در دانشگاه جورج واشینگتن، بر این باور است که در این حادثه خاص نمیتوان تنها یک جریان سیاسی را مقصر دانست. او خاطرنشان کرد که در ردپای دیجیتال و سوابق مجازی متهم، هیچ نشانه یا تهدید قبلی علیه ترامپ وجود نداشته است: «مشکل اینجاست که این مهاجمان، مانند موارد مشابه در مارآلاگو یا بتلرِ پنسیلوانیا، گویی ناگهان از دل تاریکی ظاهر میشوند.»

دامنه اتهامات به رسانهها نیز کشیده شد؛ «کارولین لیویت»، سخنگوی کاخ سفید، رسانهها را به دلیل انتقادات مداوم از ترامپ، به تحریک افکار عمومی متهم کرد. اتهامی که «رای» آن را قاطعانه رد کرده و میگوید: «وظیفه مطبوعات استیضاح قدرت و پرسشگری است. ترامپ در حمله به رسانهها بسیار صریح است، اما ما موظفیم دلایل تصمیمات دولت را برای مردم کالبدشکافی کنیم.»
رسیدن ضارب به نزدیکی محل سخنرانی، موجی از انتقاد را برانگیخت. انتشار ویدئوی خروج «جی.دی ونس» (معاون ترامپ) پیش از خودِ رئیسجمهور نیز خبرساز شد. با این حال واجیزیک میگوید این موضوع عجیبی نیست: «هر مقام تیم حفاظتی مستقلی دارد. در لحظات بحرانی، هر تیم طبق پروتکلهای از پیش تعیینشده برای انتقال فرد تحت حفاظت به نزدیکترین خروجی عمل میکند.»

بومگارتنر نیز معتقد است تامین امنیت کامل در هتلی که هزاران مسافر عادی دارد، بدون مختل کردن روند کار هتل غیرممکن است، اما «رای» که خود در صحنه حضور داشت، امنیت مراسم را ضعیف ارزیابی کرد: «مهاجم در طبقه قبل از ورودی سالن دستگیر شد، اما لابی و رستوران هتل مملو از وزرا و مردمی بود که به راحتی در دسترس بودند. چطور یک فرد مسلح توانسته با آن تجهیزات از گیتهای اولیه عبور کند؟» او همچنین تاکید کرد که نیروهای امنیتی تنها به دیدن دعوتنامه اکتفا کرده و کارت شناسایی چک نمیکردند.
پس از این حادثه، دولت با رویکردی متفاوت بر لزوم ساخت یک «تالار مراسم» اختصاصی در داخل کاخ سفید تاکید کرد و آن را یک ضرورت امنیتی خواند. جمهوریخواهان نیز بلافاصله طرحی 400 میلیون دلاری برای این پروژه ارائه کردند. اما کارشناسانی چون بومگارتنر این استدلال را زیر سوال میبرند: «حتی با وجود چنین تالاری، ضیافت خبرنگاران برای حفظ اصل "بیطرفی" نباید در کاخ سفید برگزار شود. این مراسم سنتی 50 ساله است که همواره در مکانهای بیطرف اجرا شده تا مرز میان رسانه و قدرت حفظ شود.»

«رای» نیز معتقد است ترامپ از این حادثه برای پیشبرد پروژه محبوبش استفاده میکند؛ پروژهای که پیش از این به دلیل تخریب بدون مجوزِ بخشهای تاریخی «بال شرقی» کاخ سفید متوقف شده بود. او میگوید: «این بخشی از تلاش ترامپ برای تغییر چهره واشینگتن و بر جای گذاشتن میراثی از خود است؛ از نصب سنگمرمرهای سیاه در باغ گل رز تا ساخت "طاق نصرت ترامپ". او میخواهد تا زمانی که اکثریت کنگره را در دست دارد، این طرحها را نهایی کند.»