بازیهای ویدیویی از جمله فعالیتهایی هستند که میتوانند تأثیرات متفاوتی بر روی کودکان داشته باشند. در این مقاله، به بررسی تأثیرات مثبت و منفی بازیهای ویدیویی بر هوش و تواناییهای شناختی کودکان میپردازیم با ما همراه باشید
تقویت مهارتهای حل مسئله: بازیهایی که به کودکان اجازه میدهند با مشکلات و چالشهای مختلف روبرو شوند، میتوانند مهارتهای حل مسئله آنها را تقویت کنند.
افزایش خلاقیت: بازیهایی مانند “ماینکرفت” (Minecraft) که به کودکان امکان ساخت و خلق دنیای خود را میدهند، میتوانند خلاقیت آنها را افزایش دهند.
یادگیری تاریخ و فرهنگ: بازیهای استراتژیک که به رویدادهای تاریخی میپردازند، میتوانند علاقه کودکان را به تاریخ و فرهنگهای مختلف جلب کنند.
تقویت هوش: مطالعات نشان دادهاند که بازیهای ویدیویی میتوانند تأثیر مثبتی بر هوش کودکان داشته باشند و آن را تقویت کنند.
افزایش توجه و تمرکز: بازی های ویدیویی به طور فزاینده ای پیچیده تر می شوند و برای موفقیت در آنها، کودکان باید بتوانند برای مدت طولانی تمرکز خود را حفظ کنند.
افزایش هماهنگی دست و چشم: بازی های ویدیویی به خصوص بازی های اکشن، به هماهنگی دقیق بین دست و چشم نیاز دارند که می تواند به تقویت این مهارت در کودکان کمک کند.
تقویت مهارت های تفکر استراتژیک: بسیاری از بازی های ویدیویی به برنامه ریزی و پیش بینی نیاز دارند که می تواند به تقویت مهارت های تفکر استراتژیک در کودکان کمک کند.
اعتیاد به بازی: بازیهای ویدیویی میتوانند اعتیادآور باشند و کودکان را از فعالیتهای دیگر دور کنند.
خشونت: برخی بازیها ممکن است شامل محتوای خشونتآمیز باشند که میتواند بر روی رفتار کودکان تأثیر منفی بگذارد.
کاهش فعالیت فیزیکی: وقت گذراندن طولانی مدت با بازیهای ویدیویی میتواند منجر به کاهش فعالیت فیزیکی و مشکلات سلامتی شود.
اختلال در خواب: استفاده بیش از حد از بازی های ویدیویی می تواند باعث اختلال در خواب و خستگی در کودکان شود.
برای والدینی که میخواهند فرزندانشان را در استفاده از بازیهای ویدیویی به شیوهای سالم و مفید هدایت کنند، نکات زیر میتواند مفید باشد:
آگاهی از علائق فرزندان: والدین باید از علائق و نیازهای کودکان خود آگاه باشند و بازیهایی را انتخاب کنند که به تغذیه این علائق کمک کند.
تحقیق درباره بازیها: قبل از خرید یا اجازه استفاده از یک بازی، والدین باید درباره محتوا و اثرات آن تحقیق کنند.
توجه به ردهبندی سنی: استفاده از ردهبندیهای سنی مانند مثبت 3، 7، 12، 15 و 18 میتواند به والدین کمک کند تا بازیهای مناسب سن فرزندانشان را انتخاب کنند.
مدیریت زمان بازی: والدین باید مدت زمانی که فرزندانشان صرف بازیهای ویدیویی میکنند را مدیریت کنند.
مشارکت در بازیها: والدین باید در بازیهای ویدیویی فرزندانشان مشارکت کنند تا بتوانند تجربههای مشترکی داشته باشند و درک بهتری از محتوای بازیها پیدا کنند.
این نکات میتواند به والدین کمک کند تا فرزندانشان را در استفاده از بازیهای ویدیویی به شیوهای مسئولانه و آگاهانه راهنمایی کنند و از فواید آموزشی و توسعه مهارتهای شناختی آنها بهرهمند شوند. همچنین، این اقدامات میتواند به کاهش اثرات منفی احتمالی بازیهای ویدیویی کمک کند.
در نهایت، بازیهای ویدیویی میتوانند هم تأثیرات مثبت و هم منفی بر روی کودکان داشته باشند. مهم این است که والدین و مربیان به انتخاب بازیهای مناسب برای کودکان و نظارت بر مدت زمان بازی آنها توجه کنند. همچنین، تشویق کودکان به تعادل بین بازیهای ویدیویی و سایر فعالیتهای آموزشی و فیزیکی میتواند به تقویت هوش و مهارتهای آنها کمک کند.
