به گزارش سرویس مجله خانواده ساعدنیوز، یکی از عارضه هایی که تعداد بسیار زیادی از مادران در دوران بارداری با آن دست و پنجه نرم می کنند، ابتلا به قارچ واژن است. احتمالا می دانید که یکی از در دسترس ترین داروها برای درمان این عارضه استفاده از پماد کلوتریمازول در بارداری است. اما آیا استفاده از پماد کلوتریمازول در هفته های اول بارداری ایمن است؟ آیا کلوتریمازول واژینال در ماه اول بارداری آسیبی به جنین نمی زند؟ تا پایان این مطلب همراه ما باشید تا همه چیز را درمورد استفاده از پماد کلوتریمازول در بارداری بدانید.
کلوتریمازول دارویی است که برای درمان عفونت های قارچی مانند برفک واژن استفاده می شود در حقیقت یکی از دسترس ترین داروها برای درمان عفونت قارچی استفاده از پماد کلوتریمازول برای خارش واژن در بارداری است. این دارو به صورت پماد در دسترس است و به صورت شیاف واژن، که می تواند به صورت داخلی و یا به عبارتی قرص واژینال کلوتریمازول در دوران بارداری مورد استفاده قرار بگیرد نیز موجود است. در عفونت های شدید، پماد و شیاف اغلب با هم تجویز می شوند.
بدن و اکثر اعضای داخلی کودک در 12 هفته اول بارداری تشکیل می شود. عمدتا در این زمان است که برخی از داروها به عنوان علل نقایص مادرزادی شناخته می شوند.
هیچ اثبات علمی وجود ندارد که استفاده از کلوتریمازول در اوایل بارداری، احتمال تولد نوزاد با نقص مادرزادی را افزایش می دهد. چهار مطالعه که در مجموع بیش از 5،700 زن باردار را شامل می شود ، همگی نشان داده اند که زنانی که در اوایل بارداری از کلوتریمازول استفاده کرده اند کمتر از زنانی که از کلوتریمازول استفاده نکرده اند، نوزادانی با نقص مادرزادی داشته اند.
هیچ اثبات علمی وجود ندارد که استفاده از کلوتریمازول در اوایل بارداری باعث سقط جنین شود.
دو مطالعه درباره ی سقط جنین انجام شده است و در حالی که یکی از آن ها هیچ خطری را برای استفاده کلوتریمازول نشان نداده است، مطالعه ی دیگر کمی خطر ناشی از استفاده ی کلوتریمازول را نشان داده است. با این حال زنانی که از کلوتریمازول در دوران بارداری استفاده می کنند، احتمال بیشتری برای چاقی و داشتن دیابت در آن ها وجود دارد، چون این عوامل زنان را بیشتر مستعد برفک می کند. چاقی و دیابت هم به عنوان عواملی شناخته شده اند که احتمال سقط جنین را در زنان افزایش می دهند. بنابراین ممکن است این عوامل، نه استفاده ی کلوتریمازول، اندکی افزایش خطر سقط جنین در یک مطالعه را توجیه کند. قبل از نتیجه گیری دقیق، تحقیقات بیشتری نیاز است.
هیچ مدرک علمی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از کلوتریمازول در دوران بارداری باعث می شود زنان زایمان زودرس یا بچه ای با وزن کم (کمتر از 2500 گرم) داشته باشند.
تعدادی از مطالعات این موضوع را بررسی کرده اند، و در واقع برخی از آن ها نشان داده اند که زنانی که در دوران بارداری تحت درمان با کلوتریمازول قرار می گیرند، احتمال کمتری وجود دارد که نوزاد نارس داشته باشند (متولد شدن قبل از هفته 37 بارداری) و در نتیجه احتمال کمتری وجود دارد که نوزاد با کمبود وزن متولد شود.
هیچ ارتباطی بین استفاده از کلوتریمازول در بارداری و مرده زایی وجود ندارد، با این حال هیچ مطالعه علمی که به طور خاص این مورد را بررسی کرده باشد انجام نشده است.
رشد مغز کودک درست تا پایان بارداری ادامه دارد. بنابراین ممکن است که مصرف برخی از داروها در هر مرحله از بارداری تأثیر ماندگاری بر یادگیری یا رفتار کودک داشته باشد.
هیچ مطالعه ای یادگیری و رفتار در کودکانی را که مادران آنها از کلوتریمازول در بارداری استفاده کرده اند بررسی نکرده است.
انتظار نمی رود که استفاده از کلوتریمازول در دوران بارداری مشکلی ایجاد کند که نیاز به نظارت بیشتری بر کودک شما داشته باشد.
اگر پدر وی از کلوتریمازول قبل یا در حدود زمان باردار شدن شما استفاده کند ، انتظار هیچ خطر بیشتری برای کودک شما نخواهیم داشت.
