قرص کاپتوپریل چیست؟
قرص کاپتوپریل (Captopril) نوعی مهارکننده آنزیم ACE (آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین.) است که برای درمان فشار خون بالا (به خصوص در نارسایی قلب)، نارسایی احتقانی قلب، مشکلات کلیه ناشی از دیابت و بهبود بقا پس از حمله قلبی مورد استفاده قرار میگیرد. امروزه این دارو در بیماران دچار ایسکمی قلبی نیز استفاده میشود. این دارو با مهار آنزیم تبدیلکننده آنژیوتانسین، از تبدیل آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II جلوگیری میکند. آنژیوتانسین II یک میانجی پرقدرت است که موجب تنگ شدن رگهای خونی و احتباس سدیم و آب در بدن میشود. با جلوگیری از تنگ شدن رگها و احتباس مایع در آنها، کاپتوپریل فشار داخل رگهای خونی و بار کاری قلب را کاهش میدهد. این دارو از طریق ادرار دفع میشود.
مقدار و نحوه مصرف
قرص کاپتوپریل به عنوان پایینآورنده فشار خون معمولا روزی ۲ تا ۳ نوبت و به مقدار ۲۵ میلیگرم مصرف میشود که در صورت نیاز پس از یک یا دو هفته مقدار مصرف را میتوان به میزان ۵۰ میلیگرم و به تعداد ۲ الی ۳ بار در روز افزایش داد. مهم است که دارو هر روز سر ساعت یکسانی مصرف شود. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید، مصرف کنید. البته اگر تقریبا موقع مصرف نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه داروییتان برگردید، ولی مقدار دارو را دو برابر نکنید و بدون مشورت با پزشکتان دارو را قطع نکنید. بهتر است این دارو نیم الی یک ساعت قبل از صرف غذا مصرف شود. زیرا غذا میزان جذب آن را کاهش میدهد.
مواردی که باید هنگام مصرف کاپتوپریل از آنها پرهیز کنید
از مصرف الکل در حین مصرف این دارو پرهیز کنید؛ زیرا مصرف الکل میتواند فشار خون را بیشتر کاهش دهد و ممکن است برخی از عوارض جانبی کاپتوپریل را افزایش دهد.
در هنگام مصرف کاپتوپریل از جایگزینهای نمکی یا مکملهای پتاسیم استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک شما به شما گفته باشد.
به هنگام مصرف این دارو از گرم شدن بیش از حد یا انجام فعالیتهای سنگین ورزشی در آب و هوای گرم پرهیز کنید. دستورالعملهای پزشک خود را در مورد نوع و مقدار مایعات که باید بنوشید، دنبال کنید. در بعضی موارد، نوشیدن بیش از حد مایعات میتواند خطرناکتر از کم نوشیدن آنها باشد.

مکانیسم اثر کاپتوپریل(Captopril)
الف) اثر کاهنده فشار خون:کاپتوپریل با مهار ACE، از تبدیل آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II، که یک تنگ کننده قوی عروق است، جلوگیری می کند. کاهش تشکیل آنژیوتانسین II مقاومت شریان محیطی را کاهش داده و به کاهش ترشح آلدوسترون منجر شده و احتباس آب و نمک را کم کرده و فشار خون را پایین می آورد.
ب) اثر کاهش بار قلب:کاپتوپریل مقاومت عروق سیستمیک (پس بار ) و فشار گوه ای مویرگ ریوی (پیش بار) را کاهش داده و بنابراین، برونده قلبی را در بیماران مبتلا به CHF افزایش می دهد.
فارماکوکینتیک
جذب:مقدار 75-69 درصد از دستگاه گوارش جذب می شود؛ غذا ممکن است جذب دارو را تا 40 درصد کاهش دهد. اثر کاهنده فشار خون دارو طی 15 دقیقه شروع می شود. اوج غلظت خونی دارو طی یک ساعت حاصل می شود؛ حداکثر اثر درمانی دارو ممکن است بعد از چند هفته بروز کند.
پخش:به درون اکثر بافتهای بدن، بجز CNS انتشار می یابد؛ تقریباً 30-25 درصد به پروتئین پیوند می یابد.
متابولیسم:حدود 50 درصد در کبد متابولیزه می شود.
دفع:کاپتوپریل و متابولیتهای آن عمدتاً از طریق ادرار دفع می شوند. مقادیر کم دارو از طریق مدفوع دفع می شود. طول مدت اثر دارو معمولاً 6-2 ساعت است؛ این اثر با مقادیر زیادتر بیشتر است. نیمه عمر دفع دارو کمتر از سه ساعت است. طول مدت اثر ممکن است در بیماران دچار اختلال عملکرد کلیوی افزایش می یابد.
منبع: سایت ستاره و نمناک










































