به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، در ویدئویی که بهتازگی از شهر شیکاگو در ایالات متحده منتشر شده، شاهد یک اجرای پرفورمنس اعتراضی و هنری هستیم که فضای متفاوتی را در یکی از میادین اصلی این شهر ایجاد کرده است. در این اجرا، هنرمندان با استفاده از نمادهایی همچون کولهپشتیهای مدرسه که نام کودکان شهید بر آنها نقش بسته، عروسکها، کفشهای کوچک و کتابهایی نظیر «قصههای من و بابام»، صحنهای نمادین از فقدان و معصومیت از دست رفته را به تصویر کشیدهاند. این چیدمان هنری که با نوای حزنانگیز ویولن همراه است، به یاد کودکان مظلوم مدرسه «شجره طیبه» میناب و در اعتراض به سیاستهای جنگطلبانه و تجاوزات نظامی در منطقه خاورمیانه اجرا شده است. استفاده از پرچمها و بنرهای مرتبط با نوروز و فرهنگ ایرانی در کنار این نمادهای جنگی، تضاد عمیقی میان زندگی و نابودی را به نمایش میگذارد.
این پرفورمنس فراتر از یک اجرای موسیقی خیابانی، نوعی «دیپلماسی هنر» است که میکوشد صدای مظلومیت را به گوش شهروندان غربی برساند. هنرمند با انتخاب هوشمندانه اشیاء روزمره مانند اسباببازیها و کتابهای داستان، تلاش کرده است تا مفاهیم انتزاعی جنگ را به تجربهای ملموس و انسانی تبدیل کند؛ به طوری که هر عابری با دیدن یک جفت کفش کوچک یا یک عروسک رها شده، عمق فاجعه انسانی را درک کند. این حرکت در قلب آمریکا، نشاندهنده بیداری وجدانهای آگاه و استفاده از ابزار هنر برای به چالش کشیدن سیاستهای نظامی است. تمرکز بر نام کودکان مدرسه میناب، پیوندی عاطفی میان جغرافیای ایران و افکار عمومی جهان برقرار میکند و یادآور این حقیقت است که قربانیان اصلی منازعات سیاسی، همواره بیدفاعترین بخش جامعه یعنی کودکان هستند.
