به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، در برنامهای که با صلوات بر روح شهید عبدالرحیم موسوی آغاز شد، همسر و پسر این شهید والامقام از مسیر زندگی او روایت کردند.
شهید موسوی اهل قم بود و در خانوادهای فقیر به دنیا آمد. از شش هفتسالگی همزمان با تحصیل، در کوره آجرپزی، کارخانه نختابی، چاپخانه و کوره گچپزی کار میکرد. او هیچگاه تصور نمیکرد روزی به فرماندهی ارتش برسد، اما با توکل و مجاهدت از همان محلههای پایین شهر به بالاترین مسئولیتهای نظامی کشور رسید.
پس از شهادت شهید باقری، بلافاصله به سمت رئیس ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد. فرزند شهید روایت کرد که او با جدیت فراوان مشغول بازطراحی ساختارها و معماری جنگ در نیروهای مسلح، بهویژه در حوزه موشکی شد تا کشور برای تقابل با آمریکا آماده شود. در این دوره کوتاه (هشت نه ماه) تغییرات قابل توجهی ایجاد گردید.
فرزند شهید گفت: «دیگر خیلی کم به خانه میآمد. اغلب در خانههای امن بود. گاهی با یادداشت و قرارهای محرمانه در نقاط دورافتاده خانواده را ملاقات میکرد.»
عکس معروف نصب نشان فتح بر سینه او، که همزمان با شهید سلامی دریافت کرد، از خاطرات ماندگار خانواده است. شهید موسوی شخصاً از رهبر انقلاب درخواست کرده بود این نشان همزمان با شهید سلامیبه او اعطا شود.
در آخرین روز، صبح 9 اسفند 1404، پیش از رفتن به جلسه، پنج شش دقیقه وقت خواست، ریش و ظاهرش را آراست، یادداشتی کوتاه با مداد درباره «پستی و خواری دنیا» نوشت، پلاک شناساییاش را کنار یادداشت گذاشت و رفت. جلسه در بیت رهبری برگزار شد و همانجا هدف حمله دشمن قرار گرفت. پیکر شهید موسوی حدود یک ماه پس از شهادت توسط نیروهای تفحص شناسایی شد.
پسر شهید در پایان بر اتحاد نیروهای مسلح و مردم در سایه رهبری تأکید کرد و پیروزی نهایی را انشاءالله نزدیک دانست.
ساعدنیوز در فضای مجازی
