به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، این تصنیف که بر پایه یکی از غزلهای مشهور حافظ ساخته شده، از جمله تصنیفهای ماندگار موسیقی ایرانی به شمار میرود؛ اثری که تلفیق شعر کلاسیک فارسی با صدای شجریان، فضایی احساسی و عمیق برای مخاطب خلق کرده است.
بسیاری از کارشناسان موسیقی، این تصنیف را نمونهای موفق از پیوند ادبیات کلاسیک و موسیقی اصیل ایرانی میدانند؛ جایی که مفهوم شعر حافظ با تحریرها و شیوه خوانش شجریان، جلوهای متفاوت پیدا میکند.
ناگهان پرده برانداختهای، یعنی چه؟
مست از خانه برون تاختهای، یعنی چه؟
زلف در دستِ صبا، گوش به فرمان رقیب
این چنین با همه درساختهای، یعنی چه؟
شاهِ خوبانی و منظورِ گدایان شدهای
قدرِ این مرتبه نشناختهای، یعنی چه؟
نه سرِ زلفِ خود اول تو به دستم دادی
بازم از پای درانداختهای، یعنی چه؟
سخنت رمزِ دهان گفت و کمر سِرِّ میان
وز میان، تیغ به ما آختهای، یعنی چه؟
هر کس از مُهرهٔ مِهر تو به نقشی مشغول
عاقبت با همه کج باختهای، یعنی چه؟
حافظا در دلِ تنگت چو فرود آمد یار
خانه از غیر نپرداختهای، یعنی چه؟
تصنیف در لغت به معنی صنف صنف کردن و دستهدسته کردن و نیز فراهم آوردن ساخته و پرداخته شده باشد؛ اما در اصطلاح به شعری اطلاق میشود که همراه با موسیقی خوانده میشود و گاه وزن عروضی دارد و کم و بیش قافیه نیز در آن به کار رفته است. تصنیف از قرن دهم به بعد به این معنی به کار رفته. پیش از آن به معنی آهنگسازی معمول بوده و تدریجاً به معنی شعر و غزلی که متناسب و همراه با موسیقی ساخته شده باشد، مصطلح شده است.
اگر شما هم شعری حفظ هستید، خوشحال میشویم تجربهتان را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.
