به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، این قصه درباره الهام اخوان است، بازیگری که این روزها صریحترین نظرات را درباره جنگ دارد. مثالش همین چند روز قبل که ترامپ گفت ما ایران را به عصر حجر برمیگردانیم، اخوان در متنی نوشت: «برو به جهنم.» احتمالاً اگر ترامپ این جواب را بشوند برایش تلختر از اسپرسودبل باشد. میگویند کافهاش همیشه محلی بوده برای بحثها و گفتوگوی آدمهای مختلف. کافهای در مرکز تهران و درست در قلب اتفاقات. حالا او دارد با ما گفتوگو میکند، کسی که یک بازیگر، یک کافهدار و از همه مهمتر یک ایرانی است. بازیگری که در کارنامه خود «لونه زنبور»، «پنچری»، «ساخت ایران 2»، «باخانمان»، «دودکش 2»، «آفتابپرست» و «مرداب» را میتوان دید و میگوید حاضر است برای وطن، هم قهوه دادن دست مردم را و هم بازیگری را کنار بگذارد. شما بخشهایی از مصاحبه «فرهیختگان» با الهام اخوان را میخوانید: الان تنها چیزی که برای من، برای امثال سجاد افشاریان و برای تکتک ما بازیگرها مهم است، همین وطن است. دمشان گرم که در این چند وقت، با اینکه میدانستند فحش میخورند، حرف زدند؛ چون اپوزیسیون خیلی عصبانی است و راحت با الفاظ رکیک به ما فحش میدهد. اگر قرار باشد این بچهها در اینجا مستهلک شوند، جوانهایمان بمیرند، پاکبان بمیرد، نیروی هلالاحمری بمیرد، صدسالسیاه نمیخواهم آزادی داشته باشم! صدسالسیاه نمیخواهم اینجوری از خانهام دور بمانم و پزشکم بگوید باید از تهران دور بمانی. موضع آدمها متفاوت است. من نمیتوانم به کسی خرده بگیرم. از کسی دلخوری ندارم اگر ناراحت یا حالش بد است. اما اینجا بحث «اتحاد» پیش میآید. نمیتوانم بگویم صرفاً پشت یک شخص یا گروه خاص ایستادهام؛ من یک خاک و یک جغرافیا را دوست دارم و وقتی آن را دوست دارم، پای آن میایستم. من بارها گفتهام که بسیاری از خط و ربطهایی که دارد اتفاق میافتد جای نقد دارد. من یک آدمم که تحلیل دارم، میتوانم فکر کنم، تصمیم بگیرم و در مورد اتفاقاتی که میافتد حرف بزنم. اما وقتی یک نفر به همین راحتی میآید و میگوید «من تو را به عصر حجر برمیگردانم»، میگویم: «آخه تو چه عددی هستی؟ تو کی هستی؟» میدانید، اینجاست که میایستم و میگویم «ببخشید، برو به جهنم! (Go to hell)
