به گزارش سرویس مجله سلامت خانواده ساعدنیوز،آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری مزمن خودایمنی و التهابی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای سالم، بهویژه مفاصل، حمله میکند. این حمله باعث التهاب، درد، تورم و خشکی مفاصل میشود و در صورت کنترل نشدن، میتواند به تخریب غضروف و استخوان منجر شود. برخلاف استئوآرتریت که بیشتر در اثر فرسایش مفاصل با افزایش سن ایجاد میشود، RA منشأ ایمنی دارد و حتی میتواند اندامهایی مانند قلب، ریه، چشم و عروق خونی را نیز درگیر کند.
علائم این بیماری معمولاً بهتدریج ظاهر میشوند و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است. برخی بیماران دورههای طولانی بدون علامت را تجربه میکنند، در حالی که در برخی دیگر التهاب و درد بهصورت مداوم ادامه دارد. مفاصل کوچک دست و پا بیشتر درگیر میشوند و معمولاً التهاب به شکل متقارن، یعنی در هر دو سمت بدن، دیده میشود.
راهنمای داروی ارائه شده توسط داروخانه را قبل شروع به مصرف اکساپروزین هر بار که دارو را تمدید مصرف می نمایید، دریافت و مطالعه کنید. اگر سوالی دارید از مسئول داروخانه یا پزشک بپرسید.
این دارو را به صورت ماهیانه آن گونه که توسط پزشک تجویز شده است (معمولاً به صورت یک عدد در روز) مصرف نمایید. یک لیوان کامل آب (8 اونس یا 240 میلی لیتر) را با دارو مصرف نمایید. مگر اینکه تجویز پزشک چیز دیگری باشد.
تا 10 دقیقه پس از مصرف دارو بر روی زمین دراز نکشید. اگر درد ناحیه شکم در زمان مصرف این دارو مشاهده کردید، آن را با غذا، شیر یا داروی ضد اسید معده مصرف نمایید.
میزان دوز دارو بسته به شرایط پزشکی، وزن و میزان پاسخ به درمان دارد. تولید کننده توصیه می کند که افراد بالغ نباید بیش از 1800 میلی گرم در روز یا 26 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزنشان در طول روز دارو مصرف نمایید.
برای به حداقل رساندن عوارض جانبی (مانند خونریزی شکمی) از این دارو در کمترین میزان دوز کارآمد جهت کوتاه ترین بازه زمانی ممکن استفاده کنید. دوز دارو را زیاد نکرده و دارو را بیش از حد اعلام شده مصرف ننمایید.
برای شرایط مزمن مانند آرتروز، مصرف دارو را براساس توصیه پزشک ادامه دهید و درباره مزایا و خطرات استفاده از آن با پزشک یا مسئول داروخانه صحبت کنید. در بعضی شرایط خاص (مانند آتروز) ممکن است تا دو هفته طول بکشد تا این دارو به سطح تنظیم رسیده و نتایج استفاده از آن را دریابید.
بطور معکوس آنزیمهای سیکلواکسیژناز-1 و 2 (COX-1 و 2) را مهار میکند، که منجر به کاهش تشکیل پیش سازهای پروستاگلاندین میشود. این دارو دارای خواص ضد تب، ضد درد و ضد التهابی است. سایر مکانیسمهای پیشنهادی به طور کامل مشخص نشده اند (و احتمالاً در اثرضد التهابی این دارو در درجات مختلف نقش دارند) شامل مهار کموتاکسی، تغییر فعالیت لنفوسیتها، مهار تجمع نوتروفیلها و کاهش سطح سایتوکاینهای پیش التهابی است.
جذب خوراکی: 95٪
توزیع: 11 تا 17 لیتر / 70 کیلوگرم؛ در بافت سینوویال با دو برابر غلظت پلاسمایی و 3 برابر غلظت مایع سینوویال توزیع میشود.
متابولیسم: کبدی از طریق اکسیداسیون میکروزومی (65٪) و ترکیب با اسید گلوکورونیک (35٪) متابولیتهای اصلی کونژوگه شونده(غیرفعال) استر و اترگلوکورونید هستند. مقادیر اندکی از یک متابولیت فعال فنولیک تولید می شود (<5٪) اما در فعالیت کلی سهم کمی دارند.
دفع: ادرار (5٪ بدون تغییر ، 65٪ به عنوان متابولیتها). مدفوع (35٪ متابولیتها)
کلیرانس: پس از تنظیم دارو متناسب با وزن بدن، هیچ تفاوت مهمی مربوط به سن در میزان کلیرانس دارو بین بزرگسالان و کودکان باسن بیش از6 سال نیست.
شروع عمل: حداکثر تأثیر با توجه به نیمه عمر طولانی آن، چندین روز به درمان نیاز دارد تا دارو به اثر کامل خود برسد.
زمان رسیدن به اوج: 2.4 تا 3.1 ساعت
نیمه عمر حذف: 41 تا 55 ساعت
اتصال پروتئینی: 99٪ در درجه اول به آلبومین؛ اتصال پروتئینی آن اشباع پذیر است (اتصال پروتئینی غیرخطی)
پیش از شروع مصرف اکساپروزین، باید پزشک را از هرگونه حساسیت دارویی، بیماری زمینهای و داروهای مصرفی مطلع کنید، زیرا این دارو با برخی داروهای قلبی، رقیقکنندههای خون و داروهای ضدافسردگی تداخل دارد. همچنین مصرف آن قبل یا بعد از جراحی بایپس قلب (CABG) توصیه نمیشود، زیرا خطر حمله قلبی و سکته را افزایش میدهد.
