خواص و مضرات گیاه سمی و دارویی مامیران

  سه شنبه، 08 مرداد 1398   زمان مطالعه 5 دقیقه
خواص و مضرات گیاه سمی و دارویی مامیران
در طب گذشته از تمام قسمت هاى گیاه مامیران به ویژه شیرابه و ریشه آن در درمان ناراحتى هاى پوستى به ویژه برص، درد دندان و نیز به عنوان صفرا آور استفاده مى کردند. این گیاه به دو صورت خوراکی و موضعی کاربرد دارد. در این مطلب با خواص مامیران آشنا می شویم.

مامیران کبیر گیاهی چند ساله می باشد که تا یک متر رشد می کند این گیاه در نواحی آسیا و اروپا می روید. برگهای گیاه به رنگ سبز مایل به کبود می باشد که به تعدادی بخش تقسیم گردیده و هربخش آن دندانه دار هستند.گل های مامیران کبیربه رنگ زرد و به شکل چتر مجتمع می باشند و در فصل تابستان رشد می کنند. میوه مامیران باریک و درازمی باشد که در هنگام رسیدن ترک می خورد و دانه ها در داخل آن شبیه کنجد مشاهده می گردند و شیره ای زرد رنگ درآن موجود است که پوست را می سوزاند و جهت از بین بردن میخچه پا مصرف می گردد .

مامیران کبیردر نواحی پرچینها روی دیوارهای کهنه و کنار ساختمان ها رشد می کند، گیاه مامیران ، در ایران، در گیلان، رودبار، عمارلو بین کبوتر چای و زردچین، در گرگان در بندر گز، مازندران و چند محل دیگر رشد می کند.

مامیران کبیر حاوی آلکالوئید ھای مختلفی مثل چلیدونین ، ھیموچلیدونین ، کلریتین ، پروتوپین ، آلیکری توپین ، ھربرین و اسپارتئین است . در مامیران کبیر ھمچنین نمک ھای کلسیم ، منیزیوم و آلمینویم ، مواد رزینی و موسیلاژ مشاهده می گردد. (خواص مامیران کبیر )

ترکیبات شیمیایی:

این گیاه سمی است و استفاده زیاد از آن باعث می شود .
مامیران کبیر دارای آلکالوئید های مختلفی مانند چلیدونین ، هیموچلیدونین ، کلریتین ، پروتوپین ، آلیکری توپین ، هربرین و اسپارتئین می باشد . در مامیران کبیر همچنین نمک های کلسیم ، منیزیوم و آلمینویم ، مواد رزینی و موسیلاژ موجود است .

خواص داروئی:

تمام قسمت های این گیاه و شیره آن مصرف دارویی دارند البته ریشه آن قوی تر از بقیه قسمت های آن است

1)جوشانده و یا دم کرده مامیران برای درمان سرطان معده بکار می رود

2 )در معالجه آسم اثر مفید درد

3) تشنج را برطرف می کند

4)فشار خون را پائین می آورد

5)ادرار آور و ملین است

6)درمان کننده تصلب شرائین است

7)دردهای سرطانی را ساکت می کند

8)برای معالجه آنژین دپواترین از آن استفاده می کنند

9)برای درمان آب آوردن بدن مفید است

10)سنگ کلیه را خرد کرده و دفع می کند

11)برای معالجه نقرس مفید است

12)داروی خوبی برای برطرف کردن بیماریهای کبدی است

13) برای درمان زخم ها ی چرکین ، ریشه له شده مامیران را مانند ضماد روی اینگونه زخم ها بگذارید

14)شیره مامیران داروی موثری برای از بین بردن زگیل و یا میخچه است . این شیره را با گلیسرین به نسبت مساوی مخلوط کنید.

تصویر

سایر خواص گیاه مامیران

اختلالات قلبی وعروقی
جوشانده ریشه مامیران ،تصلب شرائین وفشار خون را درمان نموده و از بروز سکته قلبی جلوگیری می نماید.

اختلالات عصبی
جوشانده ریشه مامیران،تسکین دهنده دردهای عصبی ،خواب آور وآرام بخش است.

اختلالات پوستی
عصاره مامیران ،زخمها ،زوائد گوشتی و زگیل و دیگر اختلالات پوستی را برطرف می سازد.

اختلالات کلیوی
جوشانده مامیران،محرک کلیه،فزونی دهنده حجم ادرار،دفع کننده سموم بدن و درمان کننده عفونتهای کلیه و مثانه ومجاری ادرار است.

اختلالات چشمی
شست و شوی چشم با عرق مامیران ،درد و ورم و عفونتهای چشم را التیام میبخشد
خلاصه آنکه مامیران، گیاهی مدر و مخدر و درمان کننده اختلالات قلبی و عروقی، عصبی، پوستی، کلیوی و چشمی است. مامیران تصفیه کننده خون درمان کننده عفونتهای سفیلیسی، تنگی نفس، آسم و بواسیر است.

طرز استفاده از مامیران کبیر

جوشانده:
به میزان 20 گرم برگ خشک و یا ریشه مامیران را در یک لیتر آب بریزید . میزان استفاده از آن یک فنجان سه بار در روز می باشد .

دم کرده مامیران:
مقدار 30 گرم برگ خشک مامیران را در یک لیتر آب جوش بریزید و اجازه دهید برای زمان ده دقیقه دم بکشد . سپس صاف نموده و میل فرمایید .

تنطور مامیران:
این تنطور به صورت آماده در فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها موجود است و یا اینکه به اندازه 100 گرم برگ خشک یا ریشه مامیران را در 500 گرم الکل سفید خیس نموده اجازه دهید برای زمان دو هفته به همین حالت باشد . البته هر روز آنرا تکان داده پس از این مدت آنرا صاف نموده و در شیشه دربسته بریزید . میزان استفاده از آن 10-15 قطره سه بار در روز می باشد.

شیره مامیران:
جهت مصرف شیره مامیران آن را با عسل قاطی نموده و مصرف نمایید .

مضرات گیاه مامیران کبیر

استفاده بیش از حد از مامیران کبیر تولید مسمومیت می نماید و حتی مصرف افراطی بصورت له شده روی رخم ها نیز همین خطر را در پی دارد زیرا از راه پوست جذب بدن می گردد . بنابراین باید استفاده از آن در حد توصیه شده باشد زیر نظر متخصص استفاده گردد. توجه داشته باشید این گیاه سمی می باشد و مقدار بسیار آن در مصارف داخلی امکان دارد موجب تشنج و حتی مرگ گردد.

پرورش گیاه

پرورش این گیاه از طریق دانه صورت می گیرد و زمین زراعتی باید سایه دار و نسبتاً مرطوب, ماسه ای و نرم با خاک پوسیده باشد. بذر آنرا در گلخانه در اویل اسفند و یا مستقیماً در زمین شخم خورده در ردیفهایی به عرض 50 سانتی متر در طول فروردین ماه می کارند میزان بذر مورد نیاز گلخانه هر هکتار 200 گرم و میزان آن در زمین اصلی 2 کیلو گرم در هکتار می باشد.
ماههای اردیبهشت و خرداد نهالها را در کرتهای 20*50 سانتی متر نشاء می کنند.جهت تقویت زمین مقدار 150 تا 75 کیلو گرم کود ازت خالص ( نیترات آمونیوم و کلسیم سیانید ) در هر هکتار اضافه می کنند. برای مبارزه با علفهای هرز یک تا دوبار چنگک با دیسک ماشینی زده می شود.
برداشت: قسمت هوایی گیاه را در فروردین تا شهریور و ریشه ها را از مهر تا آبان یا اسفند تا فروردین قبل از جوانه زدن محصول برداری می کنند ( از دومین سال کشت چین اول گیاه را در ماه اسفند و فروردین و چین دوم آنرا در شهریور یا مهر با علف چین و ریشه ها را در مهر و آبان و اسفند و یا فروردین برداشت می نمایند).پس از برداشت محصول و تمیز کردن آن قسمت هوایی را در حرارت 50 تا 60 درجه سانتی گراد و ریشه را در حرارت 60تا 80 درجه سانتی گراد خشک می نمایند. با شرایط فوق الذکر بازدهی هر هکتار 6/3 تن محصول خشک به صورت گیاه کامل و 8/2 تن ریشه است.


دیدگاه ها