به گزارش سرویس آموزش پایگاه خبری ساعدنیوز، یکی از مهم ترین مواردی که به وسیله آن می توان نسب را ثابت کرد ، اقرار به نسب می باشد که در قانون مدنی پیش بینی و احکام مربوط به آن مطرح شده است . اقرار به نسب بر اساس قانون را می توان به دو نوع اقرار به نسب فرزندی و اقرار به نسب خویشاوندی تقسیم بندی کرد. اما سوالی که در این خصوص ممکن است مطرح شود آن است که اقرار به نسب چه آثاری دارد ؟ قانون مدنی در مورد آثار اقرار به نسب ساکت است ؛ لیکن با استفاده از منابع معتبر اسلامی و فتاوای معتبر فقهی ، می توان آثار این اقرار را با تفکیک بین نسب فرزندی و نسب خویشاوندی بررسی نمود. بنابراین ، در این محتوا قصد داریم به بررسی آثار اقرار به نسب با تفکیک میان نسب فرزندی و نسب خویشاوندی بپردازیم . لذا آثار اقرار به نسب فرزندی و آثار اقرار به نسب خویشاوندی را بررسی می کنیم .
اقرار به نسب در صورتی پذیرفته می شود که تحقق آن برحسب عرف و عادت ممکن باشد و شخصی که به نسب او اقرار شده آن را تصدیق کند مگر در مورد طفل صغیر که فقط لازم است منازعی در میان نباشد. بنابراین، اگر کسی بخواهد به فرزندی طفلی اقرار نماید باید عادتاً امکان تحقق آن وجود داشته باشد. اگر وی ازدواج نکرده باشد، این ادعا از وی پذیرفته نیست اما اگر امکان انتساب طفل به وی ممکن باشد، چون این اقرار به ضرر طفل هم هست (مثلاً پدر از فرزند ارث می برد) لازم نیست که طفل تصدیق کند چون امکان آن وجود ندارد اما نباید دیگری هم ادعای پدری نسبت به طفل داشته باشد. اقرار به فرزندی کبیر دیوانه همچون اقرار به فرزندی صغیر است که نیازی به تصدیق کبیر دیوانه نمی باشد. در اقرار به قرابت با کسی یا اقرار به خویشاوندی با کسی که فرزند بلافصل اقرارکننده نیست مثلاً کسی اقرار کند که فلان شخص نوه یا پدر یا برادر یا عموی اوست، مقرله باید آن را تصدیق کند و اگر مقرله صغیر است بعد از بلوغ باید آن را تصدیق کند. اقرار به نسب فرزندی باعث می شود که تمام آثار نسب بین مقرله و اقرارکننده و سایر خویشاوندان برقرار شود اما اقرار کند که فلان شخص نوه یا پدر یا مرا در یا عموی اوست، مقرله باید آن را تصدیق کند و اگر مقرله صغیر است بعد از بلوغ باید آن را تصدیق کند. اقرار به نسب فرزندی باعث می شود که تمام آثار نسب بین مقرله و اقرارکننده و سایر خویشاوندان برقرار شود اما اقرار به خویشاوندی فقط آثار نسب را بین اقرار کننده و مقرله ایجاد می کند.
در مورد اقرار به نسب فرزندی ، اثر اقرار به نسب فرزندی ، ثبوت رابطه نسب با تمام آثار آن است . یعنی حقوق و تکالیف ناشی از نسب بر آن مترتب خواهد بود . این اقرار نه فقط بین اقرار کننده و کسی که به فرزندی او اقرار شده موثر است ، بلکه نسبت به دیگران نیز تاثیر خواهد داشت . مثلا از لحاظ توارث نه تنها مقر و مقرله از یکدیگر ارث می برند ، بلکه بین هر یک از آنان با خویشان دیگری و نیز بین اقربای آنان با یکدیگر نیز توارث در حدود مقررات ارث وجود خواهد داشت .
در مورد آثار اقرار به نسب خویشاوندی می توان گفت که اگر اقرار واجد شرایط صحت باشد ، فقط در رابطه بین اقرار کننده و کسی که به قرابت نسبی او اقرار شده و خود آن را تصدیق کرده ، مؤثر خواهد بود و نسبت به دیگران تاثیری نخواهد داشت ؛ مگر این که آنان نیز اقرار را تصدیق کنند . زیرا طبق قاعده عقلی و حقوقی ، اقرار هر کس نسبت به خوداو نافذ است و به زیان دیگران موثر نیست. بنابراین ، اگر کسی فرضا اقرار کند که دیگری نوه او است ، این اقرار رابطه پدر و فرزندی را بین فرزند و نوه او ایجاد نمی کند و نوه از فرزند پدر بزرگ ارث نمی برد.
امیدوارم از محتوای مسائل حقوقی نهایت استفاده را برده باشید و برای کسانی که دچار مشکل حقوقی هستند، میتوانید ارسال نمایید. همچنین برای مشاهده ی مطالب پر محتوای دیگر میتوانید به بخش آموزش ساعدنیوز مراجعه نمایید. از همراهی شما بسیار سپاسگزارم.
