به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، جلالالدین محمد بلخی (6 ربیعالاول 604 ه.ق / 1207 میلادی – 5 جمادیالثانی 672 ه.ق / 1273 م) نامدار به مولوی، مولانا و رومی شاعر فارسیگو، فقیه حنفی، متکلم ماتریدی و عارف صوفی در قرن سیزدهم میلادی بود که در دوران حکومت خوارزمشاهیان به دنیا آمد.
نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلالالدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده میشده است. در سدههای پسین (ظاهراً از سدهٔ نهم هجری) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانستهاند.نفوذ مولوی فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است. ایرانیان، افغانها، تاجیکها، ترکیهایها، یونانیان، دیگر مسلمانان آسیای میانه و مسلمانان جنوب شرق آسیا در مدت هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفتهاند.اشعار او بهطور گستردهای به بسیاری از زبانهای جهان ترجمه شده است. ترجمهٔ سرودههای مولوی که با نام رومی در غرب شناسایی شده بهعنوان «محبوبترین» و «پرفروشترین» شاعر در ایالات متحدهٔ آمریکا شناخته میشود.
ای مونس روزگار چونی بیمن
ای همدم غمگسار چونی بیمن
من با رخ چون خزان خرابم بیتو
تو با رخ چون بهار چونی بیمن
ساعدنیوز در فضای مجازی
