به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، بسیاری از رسانهها این روزها بهجای اینکه به فکر آرامش مردم باشند، فقط دنبال جذب فالوور و لایک هستند. دقیقاً در حالی که خبرهای مطمئن میگویند ایران و آمریکا قرار است پنجشنبه دور سوم مذاکرات را شروع کنند، بعضی از کانالها و سایتهای داخلی مدام از جنگ حرف میزنند. اینها با بزرگکردن اخبار نظامی و پخش شایعات، عملاً دارند در زمین دشمن بازی میکنند. آنها ترس مردم را ابزاری کردهاند تا دیده شوند. مثلاً یک جابهجایی ساده نظامی یا یک اخطار پروازی معمولی را طوری نشان میدهند که انگار همین فردا جنگ میشود.
این موج ناامیدی دقیقاً زمانی راه میافتد که خبرهای خوبی از پیشرفت در گفتگوها به گوش میرسد. وقتی مردم بهجای شنیدن اخبار مذاکرات، با پیامهای ترسناک بمباران میشوند، تمرکز جامعه بههم میریزد و قدرت تیم مذاکرهکننده ما هم ضعیف میشود؛ چون طرف مقابل فکر میکند مردم ترسیدهاند. این کارها نهتنها اعصاب مردم را خرد میکند، بلکه باعث میشود قیمتها در بازار هم بیدلیل بالا و پایین برود و زندگی عادی همه مختل شود.
برای اینکه در تله این خبرهای دروغ نیفتیم، باید چند نکته ساده را رعایت کنیم. اول اینکه هر خبر فنی یا نظامی را باور نکنیم؛ مثلاً اگر شنیدید پروازها محدود شده، لزوماً به معنی حمله نیست و ممکن است یک تمرین ساده باشد. همیشه منتظر اخبار رسمی بمانید و به تحلیلهای هیجانی کانالهای تلگرامی که تخصصی ندارند، توجه نکنید.
دوم اینکه به زمان پخش خبر دقت کنید؛ معمولاً وقتی قرار است اتفاق خوبی در سیاست بیفتد، سیل خبرهای بد راه میافتد تا خوشحالی مردم را خراب کند. اگر خبری با کلمات عجیبی مثل «فوری» یا «منابع محرمانه» پخش شد اما هویت نویسندهاش معلوم نبود، به آن شک کنید. اخبار واقعی معمولاً آرام و با جزئیات دقیق منتشر میشوند. بهترین کار این است که خبرها را از چند جای معتبر چک کنید و اجازه ندهید رسانههایی که هیچ مسئولیتی در برابر اضطراب شما ندارند، ذهنتان را بازی بدهند.
این چند نشانه مثل «امضای» رسانههای شایعهساز و کاسبان ترس است. هر وقت این موارد را در یک خبر یا پست دیدی، بدان که هدفش اطلاعرسانی نیست و فقط میخواهد ضربان قلبت را بالا ببرد:
استفاده از کلمات «بسیار فوری» و «فوری» برای هر چیزی: در حالی که ممکن است خبر اصلاً جدید نباشد یا اهمیت خاصی نداشته باشد، اما با این کلمات سعی میکنند به شما استرس وارد کنند تا سریع روی خبر کلیک کنید.
منابع نامعلوم مثل «منابع آگاه» یا «یک منبع در پنتاگون»: وقتی خبر هیچ اسم و رسم مشخصی ندارد و به یک منبع مبهم در آن طرف دنیا وصل میشود، یعنی نویسنده هر چه دلش خواسته نوشته و مسئولیتی هم قبول نمیکند.
بزرگنمایی اتفاقات عادی فنی: مثلاً نوشتن تیترهایی مثل «فوری: آسمان فلان منطقه تخلیه شد!» در حالی که اگر به سایتهای راداری نگاه کنید، میبینید یک تغییر مسیر ساده یا یک تمرین سالانه بوده است.
استفاده از علامت تعجبهای زیاد (!!!): این یک تکنیک روانشناسی ساده است تا ذهن شما را در حالت آمادهباش و خطر قرار دهد. اخبار واقعی و رسمی معمولاً با لحنی آرام و کتابی نوشته میشوند.
ربط دادن مسائل بیربط به مذاکرات: مثلاً همزمان با شروع مذاکرات پنجشنبه، ناگهان عکسی از یک تانک قدیمی در یک جاده را منتشر میکنند و میگویند: «همزمان با مذاکرات، آرایش جنگی شکل گرفت!». در حالی که آن تانک ممکن است برای یک نمایشگاه یا تعمیرات باشد.
تیترهای سوالی و مبهم: «آیا امشب تهران بمباران میشود؟»، «شمارش معکوس برای حمله شروع شد؟». این تیترها جوابی به شما نمیدهند، فقط در ذهنتان سوال و ترس ایجاد میکنند.
اصرار بر «فقط ما میدانیم»: رسانههایی که ادعا میکنند خبری را دارند که هیچکس دیگری ندارد، معمولاً دارند دروغ میگویند؛ چون در دنیای امروز، اخبار مهم دیپلماتیک همزمان در همه رسانههای معتبر پخش میشود.
