به گزارش سرویس اخبار دانشگاهی پایگاه خبری ساعدنیوز، چین به جای ساختن خانههای سالمندان کسلکننده، به فکر ساختن «دانشگاه سالمندان» افتاده است. در این ویدئو میبینیم که پدربزرگها و مادربزرگها به جای نشستن در خانه و غصه خوردن، دور هم جمع میشوند و از هر دری سخنی میگویند. اینجا خبری از نمره و امتحان و استرس نیست؛ کلاسها از سفالگری و باغبانی گرفته تا رقص، موسیقی، عکاسی و حتی یاد گرفتن کار با موبایل و تکنولوژیهای جدید و بازی با کنسولها (مثل پلیاستیشن!) را شامل میشود. حتی کشاورزها هم از روستاهای دور با اتوبوس میآیند تا فقط چند ساعتی پشت این میزها بنشینند و چیز جدیدی یاد بگیرند. این طرح آنقدر موفق بوده که افسردگی بین سالمندان را نصف کرده و حالا چین با سرعت در حال ساخت دانشگاههای بیشتری است.
از نگاهی دیگر، این ویدئو به ما یادآوری میکند که «یادگیری» و «شادی» تاریخ انقضا ندارد. در دنیای امروز که تنهایی سالمندان به یک بحران تبدیل شده، چنین فضاهایی فقط یک کلاس درس نیستند، بلکه یک «جامعه» کوچکاند که به افراد مسن هویت دوباره میدهند. وقتی یک خانم 70 ساله با ذوق و شوق کیفش را میاندازد و به دانشگاه میرود، یعنی هنوز برای زندگی هدف دارد. این رویکرد نه تنها بار سیستم درمانی را (به دلیل کاهش افسردگی و بیماریهای روحی) کم میکند، بلکه باعث میشود نسلهای قدیمیتر با تکنولوژی و دنیای مدرن غریبه نمانند. تماشای این ویدئو آدم را به فکر میاندازد که اگر در محله ما هم چنین جایی بود، چقدر زندگی پدربزرگ و مادربزرگهایمان تغییر میکرد.
برای مشاهده اخبار مرتبط با دانشگاه اینجا کلیک کنید