به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدئوی تاثیرگذار، مردی را میبینیم که در میان ردیف بیپایان مزارهای کودکان شهید میناب، کنار قبری نشسته که با بقیه تفاوت دارد. او با بغضی در گلو توضیح میدهد که در حالی که خانوادهها، معلمان و دوستان سایر دانشآموزان بر سر مزار عزیزانشان حاضر میشوند، این مزار متعلق به نوجوانی است که هیچکس بالای سر او نیست. او با دست کشیدن بر سنگ مزار و تصویر دانشآموزی با لبخند معصومانه، از تنهایی مفرط این مکان میگوید؛ جایی که حتی پیکری در آن خفته نیست و تنها یاد و نام صاحبش تسلیبخش است.
ماکان نصیری، نامی است که روی این سنگ مزار نقش بسته؛ نوجوانی که به عنوان تنها مفقودالاثر فاجعه غمبار حمله به مدرسه شجره طیبه میناب شناخته میشود. در حالی که روزها از آن حادثه تلخ میگذرد، هنوز هیچ اثری از پیکر او به دست نیامده و این مزار خالی، نمادی از انتظار ابدی پدر و مادری است که شبها را با خیالات فرزندشان به صبح میرسانند. این قطعه زمین، بیش از آنکه یک مدفن باشد، میعادگاهی برای مرور رویاهای ناتمام دانشآموزی است که کتاب و دفترش در هیاهوی آن واقعه جا ماند و خودش هرگز به خانه بازنگشت.
ساعدنیوز در فضای مجازی
