به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، این گفتگو به یک نقطه عطف ذهنی برای عظیمینژاد تبدیل میشود. او این مفهوم را به زندگی و جایگاه فعلی خودش به عنوان یک چهره سرشناس (آریا عظیمینژاد) تعمیم میدهد و به نقد خود میپردازد:
شکاف میان تصویر عمومی و واقعیت درونی: او اعتراف میکند که مردم از بیرون به او نگاه میکنند، ویترین جذابی از موفقیت و آرامش را میبینند و او را تحسین میکنند؛ اما از آشفتگیها و رفتارهای ناپسندی که ممکن است در خلوت خود پنهان کرده باشد، بیخبرند.
جایگاه سختِ یکپارچگی: عظیمینژاد به این نتیجه میرسد که رسیدن به مرتبه آن فرد (یکی بودن درون و بیرون) جایگاه بسیار سخت و ارزشمندی است که خیلی از انسانها، از جمله خود او، هنوز با آن فاصله دارند، چرا که جامعه و شهرت به ناچار انسان را به سمت پنهانکاری بخشی از واقعیت خود سوق میدهد.