به گزارش سرویس علم پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدئوی پربازدید، دکتر سوگل مشایخی با نگاهی متفاوت به مفهوم زندگی، مرز باریکی میان «راحتی» و «خوشحالی» ترسیم میکند. ایشان معتقد است که در ذات زندگی هیچگاه راحتیِ مطلق وجود ندارد، اما هنر انسان در این است که با وجود تمام سختیها، حالِ خوب و خوشحالی را برای خود خلق کند. وی این فرآیند را به ساختن یک «معجون» تشبیه میکند که ترکیبی از داشتهها و نداشتهها، تلخیها و شیرینیهای زندگی است. در پایان نیز با بازخوانی فرازی زیبا از اشعار سهراب سپهری، مخاطب را به تولدی دوباره در هر صبحگاه فرا میخواند تا با تغییر نگرش، معنای تازهای به زیستن ببخشد.
تحلیل این سخنرانی نشان میدهد که دکتر مشایخی به جای ارائه فرمولهای کلیشهای «مثبتاندیشی»، بر واقعگرایی تأکید دارد. پذیرش اینکه رنج جزئی جداییناپذیر از حیات است، اولین گام برای رهایی از سرخوردگیهای مدرن محسوب میشود. از منظر روانشناختی، تمرکز بر «آنچه داریم» به جای حسرت «آنچه نداریم»، باعث فعال شدن منابع درونی تابآوری میگردد. در واقع، این سخنان تلنگری است به انسانی که در جستجوی مدینه فاضلهای از آسایش، فرصتِ تجربه کردن لحظات کوچک خوشبختی را از دست میدهد؛ پیشنهادی برای بازگشت به خویشتن و ساختن معنا از دل ویرانههای روزمره.
