به گزارش سرویس مجله سلامت خانواده ساعدنیوز، فیبرینوژن یکی از مهمترین پروتئینهای موجود در خون است که در کبد ساخته میشود و نقش حیاتی در فرآیند انعقاد خون دارد. این پروتئین در زمان نیاز، همراه با سایر فاکتورهای انعقادی وارد جریان خون میشود تا از خونریزی جلوگیری کند. فیبرینوژن تحت تاثیر آنزیمهای خاصی به نام پروتئاز به فیبرین تبدیل میشود؛ مادهای که ساختار اصلی لخته خون را تشکیل میدهد و به توقف خونریزی کمک میکند.
علاوه بر نقش مهم در انعقاد خون، فیبرینوژن به عنوان یک پروتئین فاز حاد شناخته میشود؛ به این معنا که در زمان التهاب، عفونت یا آسیب بافتی، میزان آن در خون افزایش پیدا میکند. به همین دلیل بررسی سطح فیبرینوژن میتواند اطلاعات مهمی درباره وضعیت انعقاد خون و برخی بیماریهای التهابی در اختیار پزشک قرار دهد.
آزمایش فیبرینوژن معمولا برای بررسی علت غیرطبیعی بودن تستهای PT و PTT، تشخیص اختلالات انعقادی و همچنین غربالگری بیماری انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) و فیبرینولیز انجام میشود.
کمبود مادرزادی فیبرینوژن: کودکان،نوجوانان،بزرگسالان:داخل وریدی:اساس مقدار مصرف بنابر ارزشهای آزمایشگاهی و شرایط بیمار تنظیم می گردد. حفظ سطح فیبرینوژن به 100 mg/dL تا دستیابی به هموستاز.
هنگامیکه سطح پایه فیبرینوژن مشخص شد: مقدار مصرف(mg/kg)={سطح هدف (mg/dL)- سطح اندازهگیری شده(mg/dL)}تقسیم بر 1.7 (mg/dL) به ازای هر mg/kg وزن بدن)
هنگامیکه سطح پایه فیبرینوژن مشخص نشده است: 70 mg/kg
فیبرینوژن تغلیظ شده از منبع پلاسمای انسانی تهیه میشود که پروتئین از دست رفته و یا کاهش یافته را در بیماران دارای کمبود مادرزادی فیبرینوژن جایگزین مینماید. فیبرینوژن ( فاکتور انعقادی I) پروتئینی است که در پلاسمای طبیعی وجود دارد و برای انعقاد خون به وجود فیبرینوژن الزامی است.
حجم توزیع فیبرینوژن 45 تا 60 mL/kg است.
نیمه عمر حذفی فیبرینوژن 61 تا 97 ساعت (محدوده: 56 تا 117 ساعت) است که ممکن است در کودکان و نوجوانان زیر 16 سال این مقدار کاهش یابد.
قبل از مصرف این دارو اگر به آن حساسیت دارید یا تاکنون سابقه واکنش الرژیک داشته اید، از مصرف آن خودداری کنید. همچنین سابقه پزشکی خود را به خصوص اگر سابقه ابتلا به بیماری های سکته مغزی یا لخته شدن خون دارید، به پزشک خود گزارش دهید.
