به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، دکتر انوشه در صحبتهای خود، در برنامه مثل خندوانه، تأکید کردند که صمیمیت بیش از حد یکی از سه عامل اصلی نابودی روابط است. وقتی صمیمیت از حد معقول فراتر میرود، مرزهای شخصی محو میشود، حریم خصوصی از بین میرود و طرفین بهجای حفظ جذابیت و رمزآلودگی، همه چیز را بیپرده با هم در میان میگذارند. این وضعیت باعث میشود جذابیت اولیه رابطه کمرنگ شود، احساس خستگی و تکراری بودن ایجاد گردد و در نهایت یکی از طرفین احساس کند دیگر چیزی برای کشف کردن در دیگری وجود ندارد. به گفته دکتر انوشه، صمیمیت باید تدریجی و کنترلشده باشد تا رابطه همیشه تازه و هیجانانگیز بماند؛ در غیر این صورت، همین نزدیکی بیش از حد به دوری و جدایی منجر میشود.
اعتماد بیش از حد هم بهعنوان دومین عامل کشنده روابط، از نظر دکتر انوشه، رابطه را به ورطه نابودی میکشاند. اعتماد سالم ضروری است، اما وقتی به کوری و بیچونوچرا تبدیل شود، فرد دیگر هوشیاری و مرزهای خود را از دست میدهد. این اعتماد مطلق باعث میشود نشانههای هشداردهنده نادیده گرفته شوند، خیانتها یا سوءاستفادهها دیر تشخیص داده شوند و در نهایت وقتی ضربه نهایی وارد میشود، آسیب بسیار عمیقتر و جبرانناپذیرتر باشد. دکتر انوشه معتقد است اعتماد باید با احتیاط و آگاهی همراه باشد؛ اعتماد کورکورانه نه تنها رابطه را نابود میکند، بلکه فرد را هم در برابر آسیبهای بعدی آسیبپذیرتر میسازد.
سومین عامل، انتظار بیش از حد، از نگاه دکتر انوشه، رابطه را به تدریج مسموم و غیرقابل تحمل میکند. وقتی یکی از طرفین انتظارات غیرواقعی، بیش از حد یا مداوم از دیگری دارد (مثل اینکه شریک زندگی باید همیشه کامل، همیشه در دسترس و همیشه مطابق میل او باشد)، فشار روانی ایجاد میشود و هیچکس نمیتواند بهطور دائم این انتظارات را برآورده کند. این وضعیت به ناامیدی، سرزنش مداوم و در نهایت دلسردی و قطع رابطه منجر میشود. دکتر انوشه تأکید دارد که انتظارات باید واقعبینانه و دوطرفه باشد؛ در غیر این صورت، همین انتظار بیش از حد، عشق را به نفرت و رابطه را به ویرانه تبدیل میکند.
