به گزارش سرویس سلامت ساعدنیوز، مکیدن انگشت یک رفلاکس طبیعی برای نوپایان به حساب می آید. مکیدن شست، انگشت، پستانک یا اشیایی از این دست، سبب می شود نوزادان و نوپایان احساس امنیت و آرامش پیدا کنند و نسبت به محیط پیرامون خود، شناخت و آگاهی کسب نمایند. ممکن است که کودک و خردسال،با مکیدن انگشت آرامش پیدا کرده و زودتر به خواب برود.
اما پس از رویش دندان های دائمی، مکیدن انگشت سبب بروز مشکلات جدی خواهد شد. در این شرایط رشد مناسب فکین و قرارگیری منظم دندان ها در فک دستخوش تغییر خواهد شد. از سوی دیگر مکیدن انگشت، در سقف دهان نیز تغییرات نامطلوبی ایجاد می کند.
انگشت مکیدن طبیعى ترین پاسخ کودک هنگام رویارویى با فشار روانى، اضطراب و مشکلات هیجانى - امنیتى است. روان شناسان معتقدند براى درمان این رفتار در کودکان زیر 6-5 سال نباید عجله کرد، زیرا بسیارى از این گونه عادت ها به تدریج و با افزایش سن کودک کاهش مى یابند و به کلى از بین مى روند
اما اگر کودک 7 ساله اى نتواند این عادت خود را ترک کند، والدین و اطرافیان او باید درصدد درمان او برآیند، زیرا ترک چنین عاداتى در سال هاى بعد (نوجوانى) بسیار دشوارتر مى شود. در صورتى این عادت را در زمره اختلال بررسى مى کنند که تا سنین 16-12 ادامه داشته باشد. مطالعات نشان مى دهند که در حدود 15 درصد کودکانى که از 5 سالگى به بعد انگشت خود را مى مکند، دچار مشکلات عاطفى - هیجانى ناشى از ورود به مدرسه و دوره پیش دبستانى هستند. بیشتر این کودکان شدیداً به پدر و مادر و اطرافیان شان وابسته و متکى هستند.
زمانى که کودک سعى مى کند رفتار مکیدن انگشت خود را تغییر دهد، والدین و اطرافیان او باید از این تصمیم او استقبال کنند و با حمایت ها و تشویق هاى خود او را کمک و یارى نمایند. حمایت روانى براى کودک امنیت پدید مى آورد و باعث مى شود که کودک در ناملایمات و سختى ها از خود مقاومت بیشترى نشان دهد.
هرچند تمام انگشت مکیدن های کودکان به یک اندازه مشکل ساز نیست اما بعضی مواقع هم لازم است که این عادت کودک کنترل شود. بیشتر کودکان در فاصلهٔ دو تا چهار سالگی مکیدن شستشان را متوقف می کنند. برخی این عادت را مدت طولانی تری ادامه می دهند، اما فشار و واکنش همسالان و بچه های دیگر در مدرسه که کودک را مسخره خواهند کرد، اغلب مانع بازدارندهٔ خیلی مؤثری در ترک این عادت است. برای بررسی بیشتر می توانید توصیه های زیر را نیز بخوانید:
ابتدا به دنبال دلیل باشید: اولین قدم در برطرف کردن این عادت، پیدا کردن دلیل آن است. باید ببینید چه زمانی و کجا کودکتان شروع به مکیدن انگشتش می کند. همین جست وجوی شما باعث خواهد شد تا شما کودکتان را بشناسید و احساس و احتیاجاتش را درک کنید و بتوانید راحت تر و بهتر آنها را برطرف کنید. نکاتی که در زیر به دنبال این راهکار مهم اولیه می آید، ناشی از همین شناخت شماست.
واکنش نشان ندهید: دعوا کردن، فریاد کشیدن یا تنبیه فرزندتان کمکی به ترک این عادت نخواهد کرد، زیرا او معمولاً متوجه نمی شود که در حال مکیدن انگشتش است. علاوه بر این، فشار به او برای متوقف کردن این کار می تواند میل کودک به انجام آن را حتی بیشتر کند. همچنین روش هایی مانند بستن یک باند کشی روی انگشت شست، برای کودک راهکار خوبی به نظر خواهد رسید، به ویژه اگر کودک به دلیل تسکین یافتن و احساس امنیت انگشتش را می مکد.
نظر پزشک کودکتان را بپرسید: به گفتهٔ برخی از دندان پزشکان، تا زمانی که دندان های دائمی کودک شروع به درآمدن می کنند، مکیدن انگشت شست آسیبی به هم راستایی دندان ها و فک کودکان نمی کند و دندان های دائمی معمولاً تا شش سالگی شروع به رویش نمی کنند اما شما باز هم نظر پزشک کودک خودتان را بپرسید.
سن کودک را در نظر بگیرید: کودکان معمولاً وقتی روش های دیگری برای آرام کردن خود پیدا کنند، مکیدن انگشت شست را متوقف خواهند کرد. برای مثال، یک کودک نوپایی هنگام گرسنگی ممکن است انگشت شست خود را بمکد، اما یک کودک خردسال سه یا چهار ساله می تواند به راحتی در یخچال را باز کند و چیزی برای خوردن پیدا کند یا به جای آن از والدینش بخواهد به او غذا بدهند.
